ตื่นตา! เทศกาลถือศีลกินเจที่พังงา

กระดูกสันหลังของชาติอีกแล้ว  พื้นดินสำหรับการเพาะปลูกข้าวที่เรียกว่า “นา” กว่าจะเป็นแต่เมล็ดข้าว ต้องเริ่มจาก ไถ คราด หว่าน ดำ เก็บเกี่ยว บางคราวก็ไม่ทันฟ้าฝน ฤดูกาลแต่ชาวนาก็หาย่อถ้อไม่ ต่างช่วยเหลือซึ่งกันและกัน อย่างที่พูดว่า “ลงแขก” คือบ้านใกล้เรือนเคียงมาช่วยกันดำนา ชาวบ้านส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพทำเหมืองแร่ ตั้งแต่ครั้งสมัยอดีตจวบจนถึงปัจจุบัน ก็ยังมีให้เห็นกันอยู่จนชินตา เถ้าแก่เหมืองส่วนมากมักจะเป็นคนจีนเสียเป็นส่วนใหญ่ คนจีนสมัยก่อนเป็นคนขยันทำมาหากิน รู้จักอดออม มีมานะอดทน มีความรับผิดชอบสูง คนจีนจากโพ้นทะเลที่เข้ามาตั้งรกรากที่นี่ส่วนใหญ่จะเป็นคนจีนไหหลำ โดยได้อาศัยเรือใบหรือที่คนจีนเรียกว่า ฉาวเถ้าร้อง หรือเรือใบสามหลักเข้ามาบุกเบิกทำเหมืองแร่ขึ้นที่นี่ อำเภอตะกั่วป่า ซึ่งเป็นอำเภอที่มีคนจีนอาศัยอยู่มากที่สุด เเต่ต่อมาได้เกิดเหตุการณ์โรคระบาดอย่างหนัก เป็นเหตุให้ชาวบ้านล้มป่วย เจ็บตายเป็นจำนวนมาก โดยไม่รู้สาเหตุ จนเป็นที่หวาดกลัวของคนที่นี่เป็นอย่างยิ่ง ต่อมาได้มีชาวจีนคนหนึ่งชื่อ ตันฮกเซ่ง เป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถทางด้าน กินเจ ได้ทำการประกอบพิธีกินเจขึ้นครั้งแรกขึ้นที่ตำบล ตลาดเก่า อำเภอตะกั่วป่า ในปัจจุบัน เมื่อปี พ.ศ. 2325 เดือน 9 ขึ้น 1 ค่ำจนไปถึง 9 ค่ำ ตามปฏิทินของจีนแล้วก็ได้สร้างศาลเจ้า เต้าโป้เก้ง ขึ้นที่ตะกั่วป่าต่อมาโรคภัยไข้เจ็บต่าง ๆ ก็ได้เลือนหายไปอย่างน่าอัจศจรรย์ตั้งแต่นั้น